I'm the presenter of Xymphonia, the progressive rock radio show at Radio Almelo and a collegue of René Yedema.
I would like to inform you about the fact that this night, we will play two tracks off the MoeTar CD you recently sent us.
As a fan of real progressive music with cross-over qualities and an 'edge', I want you to know that I really like this CD. It's really challenging to listen to, but gripping at the same time. It's like Zappa, King Crimson and XTC joining hands (with maybe Dale Bozzio). But really, the band is beyond comparisons like that. Nice to see that Magna Carta has an ear for this kind of music.
Attached to this mail you'll find the playlist of tonight's show. It's also here, with information in Dutch:
You can listen back the whole coming week via this link:
All the best,
Herman Beunk
NIEUW
MoeTar - New World Chaos
- Never Home
Van "From These Small Seeds" (Magna Carta, 2012)
MoeTar is een heerlijk eigenwijze moderne progressieve rockband. De composities zijn vrij compact, maar ook behoorlijk complex en soms nogal nerveus. Toch weet men het resultaat vrij pakkend te houden. Beste omschrijving die we kunnen bedenken is een mengsel van Zappa (medio 1980) en XTC, met toegevoegde trekjes van jaren '80 King Crimson. De muziek wordt virtuoos vertolkt, wat de nodige ervaring van de musici verondersteld. Dat klopt, want zo blijkt bijvoorbeeld gitarist Matthew Geulitt met Narada Michael Walden (o.a. ex-Mahavishnu Orchestra) te hebben gewerkt. Zangeres Moorea Dickason heeft een heldere, welluidende stem, al forceert ze enigszins in de meest zenuwachtige gedeelten, op eenzelfde wijze als de huidige zangeres van Kaipa. We kunnen ons voorstellen dat niet iedereen dat altijd prettig vindt. "New World Chaos" laat goed de neurotische factor horen, "Never Home" is het meest gedragen nummer van het album. Door de bank genomen een uiterst prettige, frisse verrassing.
MoeTar - New World Chaos
- Never Home
Van "From These Small Seeds" (Magna Carta, 2012)
MoeTar is een heerlijk eigenwijze moderne progressieve rockband. De composities zijn vrij compact, maar ook behoorlijk complex en soms nogal nerveus. Toch weet men het resultaat vrij pakkend te houden. Beste omschrijving die we kunnen bedenken is een mengsel van Zappa (medio 1980) en XTC, met toegevoegde trekjes van jaren '80 King Crimson. De muziek wordt virtuoos vertolkt, wat de nodige ervaring van de musici verondersteld. Dat klopt, want zo blijkt bijvoorbeeld gitarist Matthew Geulitt met Narada Michael Walden (o.a. ex-Mahavishnu Orchestra) te hebben gewerkt. Zangeres Moorea Dickason heeft een heldere, welluidende stem, al forceert ze enigszins in de meest zenuwachtige gedeelten, op eenzelfde wijze als de huidige zangeres van Kaipa. We kunnen ons voorstellen dat niet iedereen dat altijd prettig vindt. "New World Chaos" laat goed de neurotische factor horen, "Never Home" is het meest gedragen nummer van het album. Door de bank genomen een uiterst prettige, frisse verrassing.
No comments:
Post a Comment